Türkiye’de bugün, ISO 9000:1994 serisine sahip üçbinin üzerinde kuruluş bulunmakta. Tüm bu kuruluşlar sistemlerini 2003 yılı sonuna kadar orijinali 15 Aralık 2000’de yayınlanan ISO 9001:2000 Kalite Yönetim Sistemine uygun hale getirmek zorundalar. Kimi firma geçiş çalışmalarını şimdiden başlatırken, bazı kuruluşlar bu çalışmaları daha ileriki yıllara ertelemekteler. Belgelendirme kuruluşları ise geçiş çalışması için belgeli kuruluşlara çeşitli takvimler oluşturmaya başladılar bile.

Nedense standartları okurken başlıklara dikkat etmiyoruz. Eski standart ile yenisi arasındaki temel fark zaten ISO 9000:2000’in başlığında kendini ele vermektedir. Sistem düşüncesinin ön plana çıktığı bu yeni revizyonda standart artık şu başlığı taşımaktadır; “ISO 9000:2000 Kalite Yönetim Sistemi – Şartlar”. Yani artık 1994 revizyonuna esas olan “kalite güvence için bir model” olma kısıtlılığından kurtulunmuş ve bir “yönetim sistemi” olmak amaçlanmıştır.

İnsan kaynağını iyi yöneten işini de iyi yönetir. Türkiye’nin en başarılı iş adamı Vehbi Koç da “ İşin en güç yönü, insanı yönetebilmektir” derdi. Bu nedenle, insan kaynakları yönetimi bu konuda uzmanlaşmış bir departmanın değil, en üst düzeyden başlamak üzere tüm yöneticilerin en önemli görevidir.

İş hayatında başarı için risklerle barışık olmak ve onları yönetebilmek gerekiyor. Risk olmazsa, getiri de olmaz. Girişimcilik de önemli bir meziyet olmaktan çıkar. Kurumlar riskleri yönetirken çeşitli yöntemler kullanıyorlar. Bu nedenle riski önlenmesi gereken bir durum olarak değil, kazanç sağlanabilecek bir durum olarak görmek başarı için gerekli bir tutum oluyor.